Adam Smith
Francja zgodnie z postanowieniem utrzymała okres przejściowy, ale jednocześnie od 1 maja 2006 r. zaczęła stopniowo znosić ograniczenia w wolnym dostępie do francuskiego rynku pracy. Podejmowanie pracy w określonych zawodach nie wymaga udowodnienia braku kandydatów na francuskim rynku pracy. Pozwolenie na pracę łatwiej otrzymać aż w 61 zawodach m.in. w: budownictwie, robotach publicznych, hotelarstwie, gastronomii, rolnictwie, przemyśle maszynowym, przem. metalowym, przem. przetwórczym oraz w handlu nieruchomościami. Od 1 maja 2004 r. mogą legalnie pracować: naukowcy, studenci posiadający zabezpieczenie socjalne i finansowe oraz osoby w branży usługowej.
We Francji wymagane jest pozwolenie na pobyt, które załatwia się jednocześnie z pozwoleniem na pracę. Czas trwania a także okres ważności karty pobytu zależy od czasu trwania zezwolenia na pracę. Będąc we Francji dłużej niż 3 miesiące musisz zarejestrować się w prefekturze lub najbliższym komisariacie policji. Dokumenty wymagany przy rejestracji to: aktualny paszport, świadectwo urodzenia, świadectwo ślubu, 3 fotografie, umowa najmu mieszkania, zaświadczenie od pracodawcy, zaświadczenie o opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne.
Uzyskanie karty pobytu uzależnione jest od posiadania umowy o pracę.
O zezwolenie na pracę może wystąpić tylko pracodawca. Pracownik nie może na podstawie obietnicy zatrudnienia ubiegać się o zezwolenie na pracę. Pozwolenia na pracę nie muszą posiadać przedsiębiorcy pracujący na własny rachunek w ramach samozatrudnienia oraz naukowcy. Wszystkie składane dokumenty umożliwiające podjęcie pracy we Francji muszą być przygotowane w języku francuskim. Jeżeli są sporządzone w innym języku, muszą być wtedy przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego na francuski. Dokumenty o pozwolenie na pracę składane są w Dyrekcji Departamentalnej Pracy, Zatrudnienia i Kształcenia Zawodowego (DDTEFP).
Procedura legalizacji zatrudnienia w ww. branżach zależy od tego, czy kandydat przebywa we Francji (wtedy sam kompletuje dokumenty), czy stara się o pozwolenie jeszcze w kraju swego pochodzenia (wtedy formalności leżą po stronie pracodawcy). Pracodawca francuski zatrudniając obcokrajowca musi dokonać wpłaty na rzecz ANAEM, czyli Państwowej Agencji Przyjmowania Cudzoziemców i Ruchu Ludności. Natomiast uzyskanie pozwolenia na prace sezonową jest ciężkim zadaniem. Jedynie tego rodzaju zatrudnienie mają młode osoby z krajów UE oraz studenci z państw, z którymi Francję łączą umowy. Wtedy też konieczne jest uzyskanie tymczasowego zezwolenia na pracę. Taki pracownik sezonowy musi mieć: 18 - 35 lat, wykształcenie - co najmniej zasadnicze zawodowe, znajomość języka francuskiego, dobrą kondycję fizyczną.
W pozostałych branżach (oprócz w/w 61 zawodów) procedury wyglądają następująco:
We Francji pracę najszybciej znajdą: stoczniowcy, kolejarze, specjaliści telekomunikacji, lekarze, pielęgniarki, opiekun osób starszych, metalurdzy, pracownicy prac remontowo-budowlanych (tynkarze, kafelkarze, malarze) oraz naukowcy. Pracownicy sezonowi znajdą zatrudnienie przy zbiorach owoców i warzyw, kelnerzy, kucharze czy pokojówki.
W tym kraju wysokość minimalnego wynagrodzenia ustalana jest corocznie 1 czerwca. Obecnie minimalna pensja wynosi 1197 eur. Pracodawca dodatkowo musi przestrzegać następujących zaleceń: wynagrodzenie pracownika nie może być niższe niż pensja minimalna, równa płaca dla kobiet i mężczyzn, wypłata za przepracowane nadgodziny, premie za pracę w święta, w niedziele oraz w nocy.
Wyróżnia się następujące rodzaje umów:
Umowa o pracę musi zostać zawarta w formie pisemnej bez względu na rodzaj umowy. Jeśli podpiszesz umowę o pracę na czas nieokreślony, wtedy powinna ona zostać, na twoją prośbę przetłumaczona na jego język ojczysty. Umowa na czas określony zostanie zawarta jeśli: pracownik ma zastąpić stałego pracownika w pracy, nastąpił okresowy wzrost obowiązków w firmie oraz jeśli występują prace sezonowe. Warunkiem jest, to iż umowa na czas określony nie może zostać zawarta na dłużej niż 18 miesięcy lub 24 miesiące pod warunkiem, że jest wykonywana jest za granicą. Umowa ta przedłużona może być tylko na okres równy okresowi pracy zawartej w pierwszej umowie. Wypowiedzenie takiej umowy odbywa się tylko za obopólnym porozumieniem stron albo też z ważnych przyczyn. Umowa zawarta z pracownikiem tymczasowym może zawarta, jeśli spełnione są identyczne wymagania jak w przypadku umowy na czas określony. Umową na pół etatu to umowa zawarta z pracownikiem zatrudnionym w mniejszym wymiarze niż 80% podstawowego wymiaru czasu pracy.
Pracownik, który jest zatrudniony na cały etat musi przepracować co najmniej 35 godzin tygodniowo. Po przepracowaniu tych 35 godzin, każda następna godzina przepracowana liczona jest jako nadgodzina. W momencie gdy wysokość wynagrodzenia za nadgodziny nie była ustalona między pracownikiem a pracodawcą, to wtedy pracodawca musi spełnić następujące zalecenia: 125% stawki podstawowej za pierwsze 8 nadgodzin w tygodniu lub 150% stawki podstawowej za każdą następną godzinę. Pracownik musi pracować co najmniej 60 godzin miesięcznie, aby zostało pokryte jego ubezpieczenie społeczne.
We Francji płacone są zaliczki na poczet podatku w 3 ratach: w połowie lutego, maja oraz września. Podatek od osób fizycznych ma charakter progresywny, oznacza to iż im wyższy osiągamy dochód, tym wyższy zapłacimy podatek. Progi podatkowe kształtują się następująco: od 0% do 48,09%.
Obowiązuje zasada, iż pracodawca wypowiada umowę wyłącznie z ważnych przyczyn. wyłącznie w formie pisemnej. Przed otrzymaniem wypowiedzenia przez pracownika, pracodawca ma obowiązek przeprowadzić rozmowę, podczas której przedstawi mu powody swojej decyzji oraz musi wysłuchać wyjaśnień pracownika. Natomiast pracownik może zrezygnować z pracy bez podania przyczyny. Pracodawca wtedy dowiaduje się o tym ustnie lub pisemnie, jeśli pracownik rezygnuje z pracy np. z powodu namawiania go do odejścia.
Pracownikowi rocznie przysługuje 2,5 dnia płatnego urlopu wypoczynkowego za każdy przepracowany miesiąc. Urlop wypoczynkowy musi być wykorzystany przez pracownika w następujący sposób: najmniej musi wybrać 12 dni urlopu w sposób ciągły oraz musi wykorzystać nie więcej niż 24 nieprzerwanych dni między 1 maja a 31 października. Dni ustawowo wolne od pracy: Nowy Rok - 1 stycznia, Poniedziałek wielkanocny (święto ruchome), 1 maja - Święto Pracy, 8 maja - Rocznica Zwycięstwa w 1945 r., 9 maja - Wniebowstąpienie, 20 maja - Zielone Świątki, Boże Ciało, 14 lipca - Święto Narodowe, 15 sierpnia - Wniebowzięcie NMP, 1 listopada - Wszystkich Świętych, 11 listopada - Zawieszenie broni w 1918 r., 25-26 grudnia - Boże Narodzenie.
W momencie gdy pracownik zachoruje, musi dostarczy pracodawcy odpowiedni formularz, otrzymany podczas wizyty lekarskiej a następnie po wypełnieniu przesłać do pracodawcy i instytucji ubezpieczeniowej. Warunkiem jest, iż podczas trwania choroby pracownik może opuszczać swoje miejsce zamieszkania tylko w następujących godzinach 10.00-12.00 i 16.00-18.00 pod nadzorem swojego lekarza.
Kobietom w ciąży przysługuje 16 tygodni płatnego urlopu macierzyńskiego oraz 6 tygodni urlopu przed planowanym porodem. Kobieta spodziewająca się 3 dziecka lub jej mąż posiada już dwoje dzieci, które wychowują razem, to wtedy kobiecie przysługuje 26 tygodni wolnych od pracy oraz 8 tygodni urlopu przed rozwiązaniem. Ciąża bliźniaczej, uprawnia matkę do 12 tygodni wolnych od pracy przed rozwiązaniem oraz 22 tygodni po urodzeniu. Kobieta ma obowiązek wykorzystać 2 tygodnie urlopu przed porodem oraz 6 tygodni po nim.
We Francji ojcom przysługuje prawo do 11 nieprzerwanych dni wolnych w ciągu 4 miesięcy po narodzinach dziecka oraz 18 dni wolnych po narodzinach bliźniąt.
Składki na ubezpieczenie społeczne płacone są zawsze przez pracodawcę ich wysokość wynosi ok. 40%. Są one przeznaczone na ubezpieczenie emerytalne, chorobowe, wypadkowe itd. Ich pobór następuje z pensji pracownika i wynosi ok. 20%. proc.
Ośrodek informacji do spraw uznawania kwalifikacji zawodowych we Francji:
Françoise PROFIT
Directrice ENIC-NARIC France
Centre international d`études pédagogiques
1 avenue Léon Journault
92318 Sevres Cedex
Tel.:+33 1 55.55.04.28
Fax.: +33 1 55.55.00.39
E-mail: enic-naric@ciep.fr
Ambasada RP
1 rue de Talleyrand
75007 PARIS, FRANCE
tel.: +33 145516080,
fax: +33 145557202
e-mail: 106033.3056@compuserve.com
Konsulat Generalny RP w Paryżu
5 rue de Talleyrand
75007 Paris, France
tel.: +33 143173422, 14 31 73 474
fax: +33 143173434
e-mail: info.paris@consulat.pologne-org.net
Departament Pracy, Zatrudnienia i Szkolenia Zawodowego - www.travail.gouv.fr
Francuskie Ministerstwo Pracy - www.social.gouv.fr
Urząd Imigracyjny OMI - www.omi.social.gouv.fr
DDTEFP - www.travail.gouv.fr
o nas | regulamin | polityka prywatności | mapa serwisu | © 2005-2008 ABIX Wszelkie prawa zastrzeżone
