Praca w krajach Unii Eurpejskiej - okresy przejściowe

praca praca
"Roczna praca każdego narodu jest funduszem, który zaopatruje go we wszystkie rzeczy konieczne i przydatne w życiu, jakie ten naród rocznie konsumuje, a które stanowią bądź bezpośredni wytwór jego pracy, bądź też to, co nabywa za ten wytwór od innych narodów."

Adam Smith

Praca w krajach Unii Eurpejskiej - okresy przejściowe

Okresy przejściowe (ang. transitional periods) - to wynegocjowana przez poszczególne kraje członkowskie lub kandydackie Unii Europejskiej liczba lat, podczas których ich zobowiązania wobec UE nie mają zastosowania. Ich celem jest umożliwienie poszczególnym członkom wspólnoty (wobec których zostały zastosowane) dostosowania krajowego ustawodawstwa do prawa wspólnotowego.1 (http://pl.wikipedia.org/wiki/Okresy_przej%C5%9Bciowe)

W wyniku negocjacji z Unią Europejską Polska uzyskała okresy przejściowe w 43 sprawach zawartych w 12 z 31 obszarów negocjacyjnych. Poniżej przedstawione są wszystkie obszary negocjacyjne (w nawiasach podano najdłuższy okres przejściowy z danego obszaru):

Unia Europejska wprowadziła brak okresów przejściowych w następujących dziedzinach: Rybołówstwo, Unia Gospodarcza i Walutowa, Statystyka, Polityka przemysłowa, Małe i średnie przedsiębiorstwa, Nauka i badania, Edukacja, kształcenie i młodzież, Kultura i polityka audiowizualna, Ochrona zdrowia i konsumentów, Wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne, Unia celna, Stosunki zewnętrzne, Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa, Kontrola finansowa, Finanse i budżet, Prawo spółek oraz Instytucje.2 (http://pl.wikipedia.org/wiki/Okresy_przej%C5%9Bciowe)

"Stare" kraje Unii Europejskiej wprowadziły od 2004 roku okresy przejściowe jako formę ochrony rynków pracy przed najazdem członków nowych krajów UE. Obywatele nowo przyjętego kraju muszą przestrzegać obowiązujących okresów przejściowych. Polega to na częściowym ograniczeniu dostępu do rynku pracy krajów należących już do Unii. Okres przejściowy każde państwo "starej" Unii ustaliło indywidualnie, tak aby nie nastąpiła destabilizacja ich rynku pracy. Podczas trwania okresu przejściowego obywatele będą musieli wciąż mieć pozwolenie na pracę po za granicami swojej ojczyzny. Większość z Państw UE wprowadziło okres przejściowy trwający dwa lata, natomiast niektóre z nich przyjęły max. czas trwania okresu przejściowego, czyli 7 lat.

Obecnie dla Polaków istnieje już swobodny dostęp do rynków pracy niemalże w całej Unii Europejskiej. Do tych krajów zaliczamy: Danię, Francję, Belgię, Włochy, Norwegię czy Luksemburg. Jest również grupa krajów, która od samego początku nie wprowadziła okresu przejściowego dając swobodny dostęp do rynku pracy. Do tych krajów zaliczamy: Finlandię, Grecję, Hiszpanię, Holandię, Irlandię, Portugalię, Wielką Brytanię i Szwecję.

Obecnie tylko dwa kraje do 1 maja 2011 roku broniły swojego rynku pracy przed najazdem obcej siły roboczej, a są to: Niemcy i Austria.