Zasady przyznawania świadczeń socjalnych w krajach UE

praca praca
"Roczna praca każdego narodu jest funduszem, który zaopatruje go we wszystkie rzeczy konieczne i przydatne w życiu, jakie ten naród rocznie konsumuje, a które stanowią bądź bezpośredni wytwór jego pracy, bądź też to, co nabywa za ten wytwór od innych narodów."

Adam Smith

Zasady przyznawania świadczeń socjalnych w krajach UE

Polska będąc członkiem Unii Europejskiej ma obowiązek stosowania przepisów wspólnotowych w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, która dotyczy ryzyka choroby, macierzyństwa, inwalidztwa, starości, śmierci, wypadków przy pracy oraz chorób zawodowych. Kraje członkowskie mają obowiązek stosowania w tej kwestii kilku zasad, popartych Rozporządzeniem Nr 1408/71.

Pierwszą z zasad mówi o równym traktowaniu pracowników, tzn. każdy pracownik emigrujący jest objęty systemem zabezpieczenia danego państwa członkowskiego UE, a także ma wobec tego systemu identyczne prawa oraz obowiązki jak obywatele tego państwa.

Druga zasada dotyczy stosowania ustawodawstwa tylko jednego państwa członkowskiego. Tzn. osoba emigrująca za pracą podlega tylko i wyłącznie jednemu ustawodawstwu, a jest nim ustawodawstwo tego państwa, w którym praca jest wykonywana.

Kolejna zasada dotyczy sumowania okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania. Ma ona na celu umożliwienie otrzymania świadczeń osobie, która posiada okresy ubezpieczenia przebyte w 2 lub więcej krajach UE. Po prostu każda taka osoba ma możliwość otrzymania cząstkowej emerytury z każdego z tych państw.

Ostatnia już zasada mówi o zachowaniu praw nabytych, tzn. nie można obniżać, znosić, zawieszać lub uchylać świadczeń pieniężnych z tyt. inwalidztwa, starości, śmierci, wypadków przy pracy oraz chorób zawodowych nabytych na podstawie ustawodawstwa jednego lub kilku państw członkowskich.

Przepisy UE określają także, iż osoby bezrobotne mają prawo wyjazdu do innego państwa UE w celu poszukiwania zatrudnienia, niż państwo w którym otrzymali prawo do zasiłku. W takich przypadkach bezrobotni oczywiście zachowują prawo do świadczeń socjalnych do 3 miesięcy, które wypłacane są przez instytucje każdego z państw, w którym bezrobotny poszukuje zatrudnienia.